Sezonowe zapotrzebowaniem na ciepło do ogrzewania

Miernikiem standardu energetycznego budynku jest wskaźnik nazywany sezonowym zapotrzebowaniem na ciepło do ogrzewania E, który określa ilość ciepła odniesioną do powierzchni lub kubatur)' budynku potrzebnego do jego ogrzania w ciągu roku. Wyrażony jest on w kWh/(m2 •  rok) lub w kWh/(m3 • rok).

Wyróżniamy dwa rodzaje wskaźników E:

1.    Wskaźnik E0 opisuje ilość ciepła konieczną do ogrzania jednostkowej powierzchni pomieszczeń w budynku. Wskaźnik ten określa jakość i standard energetyczny budynku (przegród zewnętrznych).

2.    Wskaźnik E5 opisuje ilość ciepła zawartego w paliwie, konieczną do dostarczenia do źródła ciepła budynku, a uwzględnia straty wynikające z jakości i poprawności pracy instalacji grzewczej w budynku.

Wskaźnik ten pozwala na dokonanie oceny standardu energetycznego całego budynku, w tym również instalacji grzewczej.

Współczynniki te można obliczyć na podstawie:
– obliczeń cieplnych budynku oraz oceny jakości istniejącej instalacji grzewczej lub
– pomiarów rzeczywistego zużycia energii w budynku.

Zagadnienia efektywnego wykorzystania energii nabierają od lat coraz większego znaczenia. Odzwierciedleniem tej tendencji są zmiany wymogów w zakresie izolacyjności cieplnej przegród w budynkach,

Dodaj komentarz